Amateurstatus

7.1. Definities (R&A definties)

7.1.1. Amateur golfer
Een amateur golfer is iemand die het spel speelt als niet-winst makende sport en die geen
beloning/vergoeding ontvangt voor het geven van golf les of andere activiteiten in
tegenstrijd met de golf skill or reputation tenzij anders vermeld in de rules.

7.1.2. Golf Skill or Reputation
Het is de federatie die beslist of een amateur golfer skill or reputation bezit (golf
vaardigheid/bekwaamheid en reputatie)
Een amateur golfer kan golfvaardigheid beschikken als hij/zij:
- competitie succes(en) heeft op locaal of nationaal niveau of geselecteerd is om zijn
land of regio te vertegenwoordigen
- of als hij/zij een bepaald elite niveau heeft

7.1.3. Instructie
“Instructie” betekent het les geven over de fysieke aspecten voor het spelen van golf (de
juiste mechanics van het swingen van een golfclub en het slaan van een bal)
!!! “Instructie” vertegenwoordigt hier niet het les geven van psychologische aspecten van
het golfspel, etiquette of golfregels.

7.2. Amateur

7.2.1. Algemeen
Een amateur golfer moet het golfspel spelen met respect ten opzichte van de rules.

7.2.2. Het amateur statuut
Het amateur statuut is een wereldwijdse bepaling van bekwaamheid om in amateur
competities te kunnen deelnemen als een amateur golfer.
Een persoon die handelt in tegenstrijd met de rules kan zijn statuut als amateur golfer
verliezen met als resultaat dat hij niet meer kan deelnemen in amateur competities.

7.2.3. Het doel en de geest van de rules
Het doel en geest van de rules is het onderscheid te behouden tussen amateur golf en
professional golf en de amateur zoveel mogelijk weg te houden van het misbruik dat kan
leiden tot het ongecontroleerd sponsorschap en financiële ondersteuning.

7.2.4. Twijfel aan de rules
Een persoon die wenst amateur golfer te zijn en twijfelt of zijn actie is toegelaten door de
rules dient contact op te nemen met de nationale federatie.


7.3. Instructies - les geven

7.3.1. Algemeen
Tenzij anders vermeld in de rules kan een amateur golfer geen betaling of compensatie
ontvangen, direct of indirect, voor het geven van “instructies” in het spelen van golf.

7.3.2. Waar betaling is toegelaten
a) School, kampen,…
Een amateur golfer die bediende is van een lesgevend organisatie of systeem of
medewerker is op een kamp of een gelijkaardig georganiseerd programma, mag betaling of
vergoedingen ontvangen voor het geven van golf ‘instructies” in de organisatie, systeem of
kamp, op voorwaarde dat de totale tijd gespendeerd aan de golf “instructies” minder dan
50% is van de totale tijd gespendeerd in het werken van de organisatie.
b) Goedgekeurde programma’s
Een amateur golfer kan betaling of vergoeding ontvangen voor het geven van golf
“instructies” als deze deel uitmaakt van een programma goedgekeurd door de federatie.
! Initiatoren kunnen wel onkosten terugbetaald krijgen (zie wet op de vrijwilliger)

7.4. Vragen
Vraag: een amateur golfer geeft reeks basis lessen in het spelen van golf op een golf
center. Hij is geen bediende van het centrum en hij ontvangt geen betaling of
compensatie. Is hij in overtreding met de regels?
Antwoord: Neen. Hij is niet in overtreding met de regels omdat hij geen betaling of
compensatie heeft aanvaard van iemand voor het geven van golf instructie aan het golf
center.

Vraag: Een bediende van een golfclub (club manager of golf shop assistent) wordt
regelmatig gevraagd voor het geven van golf instructies. (maar is niet echt duidelijk
vergoed voor deze service) Is hij is overtreding met de rules?
Antwoord: Ja. De aanwezigheid van enige directe betaling voor het geven van
golfinstructies of de verhouding van de totale tijd gespendeerd voor het geven van die golf
instructies doet hier niets ter zake.
MAAR als hij/zij het programma initiator heeft gevolgd is dit een uitzondering (3.2b)

Vraag: Een teaching professional wil een shop assistent aannemen die, bijkomend tot zijn
verplichtingen, zal reizen met de professional en die, onder begeleiding, demonstraties zal
geven van de correcte mechanics van de golf swing. Is dit toegelaten volgens de regels?
Antwoord: Neen. De assistent zijn vergoede verplichtingen zijn die niet van een shop
assistent maar die van een lesgever assistent. Het zou in overtreding zijn met de regels. De
aanwezigheid van enige directe betaling voor het geven van golfinstructies of de
verhouding van de totale tijd gespendeerd voor het geven van die golf instructies doet hier
niets ter zake

Vraag: Mag een amateur golfer die golf instructies op vrijwillige basis heeft gegeven zijn
leerlingen suggereren een donatie te maken naar een liefdadigheid organisatie?
Antwoord: Ja, op voorwaarde dat het niet verplicht is voor de leerling en dat de amateur
golfer geen profijt haalt; indirect of direct, uit de donatie.
Vraag: Mag een amateur golfer speel- of practice gelenheiden krijgen op een golf club
voor het geven van golf instructies?
Antwoord: Neen, Dit zou in overtreding zijn met de rules
! Skill or reputation

Vraag: Mag een amateur golfer aangenomen worden om studenten zoals PGA trainees,
vrijwilligers,… les te geven in het geven van golf instructies?
Antwoord: Neen. Andere opleiden om les te geven mag niet.

Vraag: Mag een voltijdse leerkracht van een school golf lessen geven aan zijn klassen
waarbij hij vergoed wordt?
Antwoord: Ja, rekening houdend met:
- De lessen worden gegeven op school
- De leerlingen die les krijgen zijn aangesloten aan die school en ze komen niet
vanuit een andere organisatie.
- De vergoeding van de lesgever wordt door de school gedaan en niet door de
leerlingen zelf.
- De totale tijd gespendeerd aan de golf “instructies” minder dan 50% is van de
totale tijd gespendeerd doorheen het jaar van de ganse lessen

WET OP DE VRIJWILLIGER


8.1. Definities & Toepassingsgebied

Toepassingsgebied van de wet:
De wet is van toepassing op het vrijwillgerswerk dat verricht wordt op het Belgische
grondgebied, en op het vrijwillgerswerk dat daarbuiten wordt verricht, maar dat
georganiseerd wordt vanuit België, op voorwaarde dat de vrijwilliger zijn hoofdverblijfplaats
in België heeft, en onverminderd de bepalingen die van toepassing zijn in het land waar
het vrijwillgerswerk wordt verricht.

Onder vrijwillgerswerk moet worden verstaan elke activiteit:
- Die onbezoldigd en onverplicht wordt vericht
- Die verricht wordt ten behoeve van één of meer personen, andere dan degene die
de activiteit verricht, van een groep, een organisatie of de samenleving als geheel
- Die ingericht wordt door een organisatie anders dan het familie- of privé-verband
van diegene die de activiteit verricht
- En die niet door dezelfde persoon en voor dezelfde organisatie wordt verricht in het
kader van een arbeidsovereenkomst, een dienstcontract of een statutaire
aanstelling

Vrijwilliger:
Elke natuurlijke persoon die een activiteit uitoefent zoals hiervoor omschreven, zal als
vrijwillger gedefinieerd worden.
De Organisatie die werkt met vrijwillgers:
Onder de term organisatie dient te worden verstaan iedere feitelijke vereniging of private
of publieke rechtspersoon zonder winstoogmerk die werkt met vrijwilligers.
Feitelijke vereniging: elke vereniging zonder rechtspersoonlijkheid, van twee of meer
personen, die in onderling overleg een activiteit organiseren met oog op de verwezenlijking
van een onbaatzuchtige doelstelling met uitsluiting van enige winstverdeling onder haar
leden en bestuurders, en die een rechtstreekse controle uitoefent op de werking van de
vereniging.

Private of publieke rechtspersonen zonder winstoogmerk kunnen zijn:
- Private rechtspersonen: de vzw’s
- Publieke organisaties met rechtspersoonlijkheid: een ziekenhuis, een OCMW, een
stedelijke sportdienst, een gemeentelijke sportdienst.
De organisatie moet zonder winstoogmerk werken. Personen die op vrijwillige basis
meewerken in winstgevende structuren zullen bijgevolg nooit onder toepassing van de
Vrijwillgerswet kunnen vallen
Bijgevolg vallen alle sportclubs en –federaties binnen de wet onder de definitie van
‘organisatie’.


8.2. Vergoedingen voor vrijwillgers
Het belangrijkste kenmerk van het vrijwillgerswerk is de onbezoldigheid. Dit betekent dat
de vrijwillger zich ‘gratis’ inzet voor een organisatie. Om te vermijden dat de vrijwilliger er
naast zijn tijd en energie ook nog eens zijn eigen geld moet insteken, kan de organisatie
wel steeds voorzien in een onkostenvergoeding.
De onkostenvergoeding
De onkostenvergoeding kan hetzij forfaitair hetzij reëel zijn.
Forfaitaire onkostenvergoeding:
Forfaitair mag de onkostenvergoeding in 2007 niet meer bedragen dan 28,48 € per dag en
1139,02 € per jaar.
! Deze bedragen mogen niet afgerond worden.

De voordelen: Er moeten geen bewijstukken van onkosten voorgelegd worden en de
organisatie moet geen ingewikkelde individuele berekingen beginnen maken. Aan de hand
van het forfaitaire systeem wordt de kostprijs voor de organisatie eveneens gedrukt.
De nadelen: De administratie der belastingen en de sociale zekerheid leggen het bijhouden
van een vrijwillgersregister op, waarin de uitgekeerde bedragen per dag moeten worden
genoteerd. In dit register moeten aldus worden opgenomen:
- Naam en adres van de vrijwilliger + intredings- en eventuele uittredingsdatum
- Bedragen + datum van uitkering
Bij een fiscale of sociale inspectie zullen de boekhouding en het vrijwilligersregister moeten
worden voorgelegd.

De Reële onkostenvergoeding:
De onkosten zullen volgens dit systeem slechts terugbetaald kunnen worden indien de
realiteit en het bedrag ervan kunnen aangetoond worden aan de hand van bewijskrachtige
documenten.

Het voordeel van het systeem van reële onkostenvergoeding voor de vrijwilliger is dat er
geen maxima zijn. Op voorwaarde dat de vrijwilliger iedere uitgave kan rechtvaardigen aan
de hand van een bewijsstuk, zullen al zijn onkosten worden vergoed.
De bedragen moeten ook hier echt aanvaardbaar blijven en mogen niet buitensporig zijn.
Een andere voordeel is dat er geen vrijwilligersregister moeten worden bijgehouden.
Het nadelige is natuurlijk dat de kosten hoog kunnen oplopen en dat er nauwkeurig
administratie van bewijsstukken moet worden bijgehouden.
! Een combinatie van forfaitaire en reële onkostenvergoeding kan nooit!

Sancties:
Indien de onkosten van een persoon echter hoger liggen dan de in de vrijwilggerswet en
de circulaires aangeduide bedragen en indien deze persoon er niet in slaagt om te bewijzen
dat het om werkelijke onkosten gaat, dan zal hij in principe niet als vrijwilliger kunnen
beschouwd worden, met alle sociaalrechterlijke en fiscale gevolgen van dien.